Qoşma

Qoşma

Bivəfanın, müxənnəsin, nakəsin,
Doğru sözün, düz ilqarın görmədim.
Namərdin dünyada çox çəkdim bəhsin,
Namusun, qeyrətin, arın görmədim.


Namərdi özümə mən dost eylədim,
Yolunda canıma çox qəsd eylədim,
Söyüddən bağ saldım, peykəst eylədim,
Almasın, heyvasın, narın görmədim.


Nəfs aldatdı hər yetənə xan dedim,
Bihuda kollara gülüstan dedim,
Əbəs yerə bivəfaya can dedim,
Zülmətin çox çəkdim, karın görmədim.


Huşum çaşdı, düşdüm olmaz oyuna,
Yetmədim gözəlin əsli-soyuna,
Aşıq oldum simasına, boyuna,
Hayıf ki, kamalda dərin görmədim.


Ələsgər, elmində olma nabələd,
Doğru söylə, sözün çıxmasın qələt,
Şahiddə iman yox, bəydə ədalət,
Alimlərin düz bazarın görmədim.

Dünya

Sənə necə bel bağlayım, ey vəfasiz, fani dünya?
Məndən artıq bəndələrin itibdir ad sanı dünya.
Al yığ sən gərdanına, böylə nahaq qanı dünya.
Vəsafızsan tanımırsan, nə bəyi, nə xanı dünya.
Özündən razı qoymadın, neçə qəhrəmanı dünya.

Mövlud Qurana yazıldı, neçə-neçə surəsində,
İsgəndər biləklilər girdi zülmət qalasına.
Həkim, loğman aciz qaldı Firovunun çarəsinə.
Adəm, Məhəmməd və Əli mussuoner arasında,
Yüz iyirmi dörd min nədir, göstər görüm hanı dünya?
Özündən razı qoymadın, Əli tək aslanı dünya.

Gəlin əziz bəndələr, aldanmayaq bu dünyaya,
Bu dünya fani dünyadır, dönübdür qəddi minaya.
Eşıtdim zinətkahı qırdı, şıddətli taleyin aya,
Edərik fitnə qeybəti, gedərik qəmli dünyaya.
Halal yoldan çıxarıbdır, bu Molla Cumanı dünya.
Özündən razı qoymadın, neçə qəhrəmanı dünya.

Dünyada.

Varlıynan dost olub yoxsula gülmə!
Çox da havalanıb coşma dünyada.
El səni istəyib, qabağa çəksə,
Ağır ol, alçağa düşmə dünyada!

Dərdini bölüşdür qədir bilənnən,
Vəfalı dost olmaz üzə gülənnən.
Bir adam ki, “sən öl” desə yalannan,
Onun körpüsündən keçmə dünyada.

Bu sözü bəyənər bir arif, əyyar,
Bədəsil kimsəyə yapış, nə yalvar.
Qonşuya söyləyib aləmə yayar,
Sirrini seyraquba açma dünyada.

Yaxşı oğul əgər bir yaxşı ata,
Ölüncə heç kəsə yetirməz xata,
Yeri gəlsə xeyir verər elata,
Onun arxasından qaçma dünyada.

Ələsgər, söylənir sözün adınan,
Arif məclisində hər isbatınan,
Bir dost sənlə olsa, sirri yadınan,

Onu düşmənindən seçmə dünyada.

Aşıq Ələsgər         

Sındırar (ustadnamə)

Bəd övladı əzəl başdan tanıram,
Çör-çöp yığar, yad ocağın yandırar.
Səhər durar, ar-namusun gözləməz,
Suyu tökər, öz ocağın söndürər.

Ulğun cuşa gəlsə, köpük yağ olmaz,
Söyüd bar gətirsə, bağça, bağ olmaz
Zibil təpə olsa, küllük dağ olmaz,
Yel əsəndə alçaqlara yendirər

Abbas bu sözləri deyər sərindən,
Arxı vurun, suyu gəlsin dərindən.
Söz bir olsa, dağ oynadar yerindən,
El bir olsa, zərbi kərən sındırar.